Fragment: (…) Powoli jeźdźcy zbliżali się do granic księstwa Mrocznych Gór. Rycerze trzymali się od niej w znacznej odległości, jak nakazywało prawo, dzięki temu czuła się swobodnie. Ostatnie dni spędzone w twierdzy odczuła tak źle, że w tej chwili cieszyła się wolnością. Z jednej strony jej serce wypełniała niepewność, a...

Fragment: (…) Powoli jeźdźcy zbliżali się do granic księstwa Mrocznych Gór. Rycerze trzymali się od niej w znacznej odległości, jak nakazywało prawo, dzięki temu czuła się swobodnie. Ostatnie dni spędzone w twierdzy odczuła tak źle, że w tej chwili cieszyła się wolnością. Z jednej strony jej serce wypełniała niepewność, a...

Fragment: (…) Mariam wstała tuż o świcie. Zabrała ze sobą świeże płótna, by znów skorzystać z gorącej kąpieli tuż przed podróżą. Idąc w kierunku groty, z podziwem rozglądała się wokół. Niebo tak pięknie barwiło się brzoskwiniowo, wiał delikatny, dość ciepły wiatr z południa, zwiastujący zmianę pogody, a czarni druidzi prześpiewywali się...

Fragment: (…) Bór stawał się coraz gęstszy, a trakt biegnący teraz brzegiem rwącego górskiego potoku, zwęził się niebezpiecznie. Wyglądało na to, że dalszą drogę trzeba będzie pokonać pieszo. Książę nadal trzymał się bardziej z przodu i po chwili zniknął za zakrętem. Mariam rozglądała się z zaciekawieniem po okolicznych skałach, tworzących...

Fragment: (…) Ralf Santone de Rons podyktował ostatnie wersy listu, po czym zamilkł. Sekretarz głęboko pochylony nad pulpitem nawet nie podnosząc głowy, gęsim piórem kreślił wszystko starannie na pięknym pergaminie. Władca Mrocznych Gór westchnął z niecierpliwością, jakby trwało mu to zbyt długo, po czym podszedł do jednego z wysokich okien...

Fragment: (…) Powoli zapadał zmierzch. Niebo zabarwiło się głęboką czerwienią, a ciężkie chmury zwiastowały zmianę pogody. Żaglowiec majestatycznie mknął do przodu. Zarośnięty starzec korpulentnej budowy ciała, cuchnący rumem na odległość, trzymał ster w mocnych dłoniach i wykrzykiwał polecenia, obrzucając załogę siarczystymi przekleństwami. Nagle zerwał się zimny wiatr, a żagle statku napięły...

Fragment: (…) Zaduch królujący w pomieszczeniu przyprawił ją o chwilowe zamroczenie. Miała wrażenie, że zaraz zemdleje, gdy nagle rozległo się wyraźne pukanie do drzwi. Karzeł zdawał się na kogoś czekać i teraz od razu pokuśtykał w stronę wejścia. Mariam nie mogła się odwrócić. Więzy na nadgarstkach boleśnie przypominały jej o...

Fragment: (…) Obudziło ją lekkie skrzypnięcie, wolno i ostrożnie otwieranych drzwi i do pokoju wdarła się delikatna smużka światła. Przymknęła powieki, widząc, że ktoś zbliża się do łoża. Czuła delikatną i gładką powierzchnię pościeli i wszechobecny ból. Nie mogła głębiej odetchnąć, ani się poruszyć, bo jej ciało odmawiało jej posłuszeństwa....

Fragment: (…) Zebrane zioła, pajęcze sieci i żywice, które starannie odrapała z drzew nad rzeką, sprawiły cud. Zmieszane w odpowiednich proporcjach, od razu zahamowały krwawienie. Już po południu oddech księcia zaczął się stabilizować. W komnacie rozchodził się korzenny zapach, a słońce powolutku przedzierało się przez okna, muskając posadzkę. Mariam towarzyszył tylko staruszek...

Fragment: (…) W oddali słyszała odgłosy radosnej muzyki, które echem rozchodziły się po krużgankach i nie pozwalały jej zebrać myśli. Już po raz trzeci czytała ten sam rozdział magicznej księgi z Derox i nie rozumiała ani słowa, jakby to całe dzieło było stworzone w obcym języku. Ze złością i zniechęceniem zatrzasnęła starodruk....

Fragment: (…)Znaleźli się w wąskim korytarzu, a kamienne wrota powoli znów się zamknęły. Mariam myślała, że zna już w twierdzy wszystkie tajemne przejścia, jednak myliła się. W słabym blasku latarni widziała, że ściany korytarza, inaczej niż zwykle, pokrywają tutaj tajemnicze symbole. Również posadzka wysadzana była niezwykle piękną mozaiką. Przejście było...

Fragment: Północny wiatr skomlał w kominku, a ciężkie dębowe okiennice uderzały o mur, skrzypiąc niemiłosiernie. Hrabia de Revelion nie mógł spać. Wstał z łoża i podszedł do oszklonych drzwi tarasu. Księżyc w pełni srebrnym blaskiem oświetlał ogród i wirujące w powietrzu płatki śniegu. „Śnieg z końcem lata?“ – pomyślał. Oparł się...

Fragment: Minęły już cztery dni od momentu, gdy pożar w twierdzy strawił ogromne połacie spichlerzy, magazynów i kilka komnat mieszkalnych. Na szczęście biblioteka i pracownie alchemiczne pozostały nietknięte. Od owej pamiętnej nocy, gdy czynnie pomagała przy gaszeniu ognia, nie widziała Ralfa Santone de Rons. Kilka razy była w bibliotece o...

Fragment: Powoli nadchodził świt. Horyzont zabarwił się czerwienią, a przez uchylone okno wdzierał się do komnaty radosny świergot ptaków, witających nowy dzień. Władca Sarons, Artur de Leys, oddychał ciężko, a gdy Mariam znów zmieniła opatrunek, nawet nie drgnął. Służący Stewoord smacznie drzemał w fotelu, natomiast kapitan de Revelion wręcz przeciwnie,...

Fragment:   Minęło nie więcej niż pół godziny, gdy do komnaty wdarł się odgłos bijących dzwonów z pobliskiego kościoła. Jakoś tym razem ten przecież tak znajomy i zawsze wywołujący poczucie bezpieczeństwa dźwięk podziałał na Mariam inaczej niż zwykle, gdyż poczuła dreszcz na plecach. To przecież ona nie doszła mniszka jest...

Fragment: Kapitan de Revelion wydał gwardzistom kilka poleceń. Mariam wykorzystała tę chwilę, by rozejrzeć się po bajecznie oświetlonym pochodniami dziedzińcu. To właśnie tutaj w twierdzy księstwa Sarons, o której w przeszłości tyle się nasłuchała, miała zostać osądzoną. Na samą myśl o tym, co wkrótce musi się wydarzyć, poczuła zimny dreszcz. Wszędzie...

Fragment: Rycerze wygodnie rozsiedli się przed karczmą. Dziewki jak w gorączce biegały od ławy do ławy, roznosząc piwo, wino i jedzenie. Jeźdźcy byli zmęczeni, lecz zadowoleni. Powietrze ciężkie i gorące wisiało nad równiną, a alkohol jakoś szybciej, niż zwykle uderzał do głowy. Sypały się żarty i raz po raz ktoś...

Fragment: Nie pierwszy raz Mariam nie mogła zasnąć. Przez okno obserwowała księżyc, który znów miał tę czerwoną koronę, zwiastującą, że coś złego wkrótce się wydarzy. Na samo wspomnienie nocy, kiedy pierwszy raz widziała tę tajemniczą świetlistą otoczkę, poczuła dreszcz. Było to w Sesex, gdy następnego dnia ojciec zabrał ją z klasztoru na...

Fragment: Tak minęła ciężka zima i w powietrzu dał się odczuć niezwykły aromat wiosny. Wszystko dookoła budziło się z długiego, śniegowego snu. Rozkwitały pączki, a soczysta zieleń i białe różyczki zawilców powoli wypełniały łąki dookoła twierdzy. Ptaki szalały w zaroślach, a wszędzie roje owadów nuciły ową niezwykłą melodię narodzin i...

Fragment Słońce nieśmiało wręcz wkradało się do kaplicy i cienkimi smużkami oświetlało figurę Matki Boskiej. Przełożona klasztoru karmelitanek w Sesex w zamyśleniu układała na ołtarzu świeże kwiaty, gdy Mariam wolniutko i bezszelestnie zbliżyła się do niej. Klękając w pośpiechu, zrobiła znak krzyża na piersi i spojrzała z przejęciem na matkę...

Fragment Mariam z lekkością pokonała schody i szybkim krokiem podążyła w kierunku pracowni zielarskiej, mijając misternie rzeźbione arkady o niezwykłych kamiennych wzorach. W pamięci znów odżyły jej pierwsze dni pobytu w Mrocznych Górach, gdy zupełnie niespodziewanie, spędziła dokładnie tutaj ładnych kilka godzin, zatracona w pełnej fascynacji sztuką rzeźbiarską. Tak, to...

Fragment W spokoju, wręcz idyllicznie, minęły pierwsze dwa miesiące pobytu Mariam Salise w Mrocznych Górach. Dziewczyna miała wrażenie, że poznała już nie tylko prawie wszystkie tajemne przejścia w starych murach twierdzy, większość uroczych zakątków magicznych ogrodów, jak nie z tego świata, ale do tego zaprzyjaźniła się z wieloma mieszkańcami zamczyska....

Fragment Nowe obowiązki spadły na Keta jak grom z jasnego nieba, jednak wbrew oczekiwaniom księżnej, radził sobie lepiej, niż mogła przypuszczać. Rycerze od razu zaakceptowali nowego dowódcę, nawet nie śmiąc sprzeciwić się jej woli, a młody hrabia de Revelion w ciągu kilku godzin przeorganizował najbliższą eskortę według własnych zasad. Zanim ruszyli...

Fragment Przesunięcie ciężkiej adamaszkowej zasłony oraz smuga mocnego światła gwałtownie przerwały ciszę i rozświetliły ciemność komnaty. Hrabia de Revelion mruknął z niechęcią, przekręcając się na bok i zasłaniając głowę atłasową pościelą, rzucił z niezadowoleniem: – Lili, zwariowałaś, która to godzina? W odpowiedzi usłyszał ponowne szurnięcie tkaniny i teraz cały pokój...

Fragment Mariam otworzyła oczy. Słońce pięknym i ciepłym blaskiem zalewało całą komnatę, było już około piątej po południu, więc niedługo mogła oczekiwać księcia. Jak przez mgłę pamiętała, że śniły się jej czasy uwięzienia w Erx i już na samo wspomnienie przeżytego wówczas koszmaru, poczuła na całym ciele zimny dreszcz. Te...

FRAGMENT   Słońce powoli chyliło się ku zachodowi, barwiąc horyzont odcieniami fioletu. Jakże pięknie wyglądała teraz cała ta magiczna okolica w świetle jego ostatnich, złotych promieni, które długimi smugami przedzierały się przez ołowiane chmury, delikatnie smagając dojrzałe kłosy zbóż, falujące spokojnie w transie wieczornego tańca. Coś niezwykłego wypełniało powietrze, wibrowało...