27

Sintra oczami Ines

Namaste

z podziękowaniem dla Ines, że zechciała się z nami podzielić swoimi przeżyciami z Magicznej Sintry…

„Droga Pani Mario,

może pisarką to ja nie jestem, ale chciałabym podzielić się z Panią moim podsumowaniem z podróży
do Sintry. Pragnę zaznaczy, że to była dopiero moja druga samodzielna podróż, zaplanowana przeze
mnie od początku do końca. Zważywszy na to że w mojej rodzinie się nie podróżowało, decyzja i
realizacja była jakimś wyzwaniem…choć nie ukrywam, że od dziecka marzyłam o podróżach, a przed
30-stką postanowiłam zrealizować to oto marzenie ;). Tak więc, przełamałam swoje lęki i podjęłam
decyzję.

Dlaczego Sintra? Zapewne dlatego że nam Pani tyle o niej dobrego opowiadała, ale tak na prawdę
decydującym momentem był ten w którym zakupiłam u Pani drzewko, a słowa „drzewko z Sintra”
jakby zadzwoniły- ze wzmocnieniem na słowo Sintra…”

Już przed samą podróżą wiatr wiał w skrzydła, ponieważ okazało się ze w tym samym dniu i
praktycznie o tej samej godzinie wylatuje z Wrocławia (tyle że do Włoch, a ja do Portugalii) moja
koleżanka ( z którą praktycznie stosunkowo niedawno, odświeżyłam znajomość). Tak więc znikł
problem z dostaniem się na lotnisko 😉

Dzień 1.- wtorek 21.05.2019r.
Przylot do Lizbony, z której odebrała mnie właścicielka mieszkania.

Dzień 2.
Park Pena- mam wrażenie że obeszłam cały dookoła, chodziłam tam ok. 6 godzin 😉

Dzień 3.
Na ten dzień zaplanowałam wizytę w resorcie Penha Longa ( jaki obszar! Jakie bogactwo! Właściciel
na pewno ma otwarte wszystkie kanały dobrobytu ;)) i muszę się szczerze przyznać, że gdybym
wiedziała jaki on jest ekskluzywny możliwe, że nie wzięłabym się na odwagę. Na moje szczęście, nie
wiedziałam. Ubrałam jedyną sukienkę jaką zabrałam z Polski i poszłam na nogach, bo jakoś ciężko
było mi odnaleźć dojazd komunikacją miejską.
Całkiem zabawne było to jak wszyscy z samochodów, przyglądają mi się z niedowierzaniem ( choć
część drogi udało mi się przebyć lasem).

Tak się cieszę że to zrobiłam! Czułam się świetnie, jakoś wyjątkowo. To bycie damą zdecydowanie mi
odpowiadało (oczywiście w pozytywnym tego słowa znaczeniu). Poczułam się wartościowo i
wyjątkowo. Obsługa przywitała mnie serdecznie i po raz pierwszy zostałam „madam”. Co prawda,
chyba z 3 razy dopytywano się mnie czy na pewno jestem i będę sama 😉 Później odnalazłam megality
z krzyżem, posiedziałam z nimi chyba z godzinę, nastrajając się na jak najlepsze emocje.

W tym samym dniu, zawalczyłam o siebie i o swoje życie. Pierwszy raz w życiu dosłownie posikałam
się ze strachu!

Dziś wybity palec czuje się świetnie, a na podudziu został mi tylko siniak ok. 10 cm.
To wielki dar od losu, że miałam wsparcie w takiej osobie jak Pani. Całe życie będę za tą pomoc
wdzięczna. Dziękuję!

Trochę to zachwiało moją pewnością siebie ( zdarzało się że podskakiwałam ze strachu na podmuchy
wiatru, albo nie wsiadłam do tuk-tuka bo mężczyźni nie budzili mojego zaufania).
Jak tak dalej pójdzie, to niebawem będę mogła pisać książkę o swoim życiu 😉 Szczerze to mam jednak
nadzieję, że to już koniec takich ekstremalnych sytuacji w moim życiu;) Już czas na dobrodziejstwa! 😉

 

Kolejne dni minęły bez tak spektakularnych przeżyć.

Była to podróż, podczas której wiele razy się wzruszałam, czasami bez powodu.
Jestem wdzięczna, za każdy uprzejmy uśmiech skierowany w moją stronę, jestem wdzięczna Panu z
turystycznego autobusu, który zabrał mnie z własnej inicjatywy za darmo! z pod Convento dos
capuchos w pobliże centrum ( tak, tak, miałam szalony pomysł dojść z mojego mieszkania do
klasztoru na nogach, niby ok. 8 km, ale mnie się zdawało jakby to było min. 10, więc jak doszłam na
miejsce to już miałam trochę dosyć ;)), jestem wdzięczna dziadkowi z Hong-Kongu, który był bardzo
uroczo troskliwy w zapewnianiu mnie że wsiadłam w dobry pociąg, jestem wdzięczna Panu, u którego
kupiłam obrazek, który popatrzył na mnie i podarował mi magnes w prezencie…

…jestem wdzięczna dziewczynom z Sintry za ich czas i za to, że podprowadziły mnie pod same drzwi
poczty, którą starałam się odnaleźć, jestem wdzięczna parze za pomoc w kupnie biletu i za to że
poświecili mi swój czas, jestem wdzięczna Dorin (dziewczyna z mieszkania w którym przebywałam),
która ponownie uświadomiła mnie, że mam siłę samodecydowania i że nie każda dziewczyna dałaby
radę w sytuacji z którą przyszło mi się zmierzyć ( właścicielka jej wszystko opowiedziała).

Jestem wdzięczna za to- siedząc tu i teraz, w moim mieszkaniu, w moim znanym mi mieście- że
mogę stwierdzić że mi się udało! Udało mi się przełamać : kolejne bariery językowe ( już się tak nie
martwię że popełniam błędy), strach przed kolejną podróżą w nieznane, strach i lęk przed kolejnym
atakiem. Cieszę się że mam też miłe wspomnienia z Sintry. Nawet czuję, że zmieniła ta podróż we
mnie, coś co nie jest widoczne gołym okiem, coś na poziomie mojej duszy…ciężko mi to opisać.
Doświadczyłam powiedzenie „ jakość nad ilość”- i tu mam na myśli moją wizytę w sklepie który mi
Pani poleciła, kiedyś bym nawet do niego nie weszła, a dziś stać mnie by kupić sobie na prawdę
jakościowo fajne rzeczy i nie mam wyrzutów sumienia w związku z wydanymi pieniędzmi!
( Ciekawe, że w Polsce nienawidzę chodzić do sklepów, nie odnalazłam takich swoich zakupowych
miejsc i mało co trafia w mój gust, a tam podobało mi się bardzo dużo rzeczy, a zakupy sprawiły mi
wielką przyjemność! Nawet moja mama jest zachwycona moja narzutką;))

Po powrocie postanowiłam przez 30 dni wykonywać medytację oczyszczania z Archaniołem
Zadkielem (niesamowicie mi ona pomogła jak byłam zdołowana), spróbować qigong (właścicielka
mieszkania jest w nim zakochana- a ja jeszcze tego nigdy nie ćwiczyłam! A że jestem otwarta na
wszelkie nowości to zobaczymy ;)), postaram się wkładać więcej uwagi i skupienia w to co robię w
danym momencie, pragnę wdrożyć w życie powiedzenie : jakość ponad ilość oraz pozwolić sobie na
większe oczekiwania od życia w stosunku do bogactwa materialnego ( a w tym to już Pani zasługa w
związku z inspiracją odwiedzenia Penha Longa i tego sklepu;)).

Trochę mam wrażenie jakby to wszystko to był jeden wielki sen.
Cieszę się, że się udało.
Kolejny krok do przodu ponad swoje ograniczenia.
Choć duża świadomość własnych ograniczeń.
No niestety, tu w Polsce, gdzie aktualnie przebywam, moje ciało aż tak mocno nie wibruje, choć mam
wrażenie że jestem naładowana energią 😉
Chyba czas uwierzyć w to że zasługuję na więcej i że wszystko się może w jednym momencie obrócić
o 180 stopni na lepsze!
Nie ukrywam, że nasz bliższy kontakt w ostatnim czasie dodał mi sił i wiarę, bo już od dawna skrycie
marzyłam by mieć kogoś takiego wyjątkowego jak Pani u swego boku.
Jestem wielką fanką Pani inicjatywy z oazami natury! Cieszę się że łączy nas wspólny cel pomocy
Ziemi.

 

Jednego jestem pewna na 100%, a mianowicie tego, że pragnę zmiany na lepsze i nie poddam się aż
do ostatniego dnia tutaj na ziemi 😉
Z miłością
Ines;)

PS: niektóre zdjęcia się powtarzają, ale jakoś tak szczególnie je polubiłam 😉

 

Dokument ze zdjęciami PDF – naciśnij, by zobaczyć

-> Sintra oczami Ines- maj 2019


 

Blog Ines

https://swiatoczamiines.travel.blog/

 

Z mocą cudowności

Twoja Maria Bucardi

 

Czas z Maria Bucardi nr 37

Moje sprawozdanie osobiste z 67 Rytuału dla Matki Ziemi z 23 listopada 2018 – Pełnia Bobra – dolmy Grândola Portugalia

Galeria zdjęć Maria Bucardi SINTRA

Malutka przypominajka 🙂

27 komentarzy

  1. odpowiedz
    bodzio - mówi:

    🛫🚞👏👍💪🏻🙏😍😘❤️

  2. odpowiedz
    Emilia - mówi:

    Ale super!!!!!! Troszkę Ci zazdroszczę, też bym chciała tam pojechać;) dziękuje za przepiękne zdjęcia i cieszę się, że Tobie się poszczęściło

  3. odpowiedz
    Ewa - mówi:

    Może to początek jakiegoś „Dziennika śladami Marii…”😉Z całego serca gratuluję realizacji jednego z marzeń❤️

  4. odpowiedz
    Anna - mówi:

    😍

  5. odpowiedz
    Basia - mówi:

    Gratuluję, Ines, samodzielnej wyprawy w nieznane!🙂 Takie podróże zmieniają nas nieodwracalnie i zostawiają ślad w sercu. Warto zbierać takie doświadczenia i czuć całą sobą, że żyjemy, a nie wegetujemy, że przekraczamy bariery i wychodzimy ze strefy naszego komfortu, że sięgamy z odwagą po to, co dla nas najlepsze i czerpiemy pełnymi garściami z życia i z tego, co nam oferuje.
    A to, co ekstremalne, bywa też podniecające!😉 Dzięki za inspirację – ja też marzę o takiej podróży. Dodałaś mi wiary, że wszystko jest możliwe🛤

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      Dziękuję Basiu za miłe słowa❤️
      To była moja 2 samodzielna podróż i mogę powiedzieć że troszkę mniej się denerwowalam niż za pierwszym razem.
      Początki są zawsze najtrudniejsze.
      Jeśli będzie trzeba to służę pomocą.
      A ty tak pięknie piszesz ze u Ciebie to byłaby dopiero relacja!

      • odpowiedz
        Basia - mówi:

        Dziękuję!😘

  6. odpowiedz
    Alina - mówi:

    Dziękuję Mario za przybliżenie kolejnego magicznego miejsca na naszej pięknej Planecie.Wiele lat temu byłam w Sintrze,ale o głazach nic nie słyszałam,są rzeczywiście niezwykłe.
    Dziękuję,również za to ,że udostępniłaś nam relację Ines,której szczerze gratuluję odwagi decyzji samotnej podróży,jest to na pewno spore wyzwanie,bo w obcych,nieznanych miejscach,w różnych sytuacjach trzeba sobie radzić samej,ona poradziła sobie znakomicie.Bardzo mi się spodobała jej wdzięczność tylu osobom za to i owo oraz deklaracja,że pragnie żyć pięknie i wciąż upiększać Ziemię.To bardzo cieszy i uskrzydla,że jest nas więcej.Pozdrawiam z prześlicznym koncertem kosów w tle .
    Ala

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      Dziękuję 😘

  7. odpowiedz
    Safira - mówi:

    😇💞💝💗💖

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      ❤️

  8. odpowiedz
    Kasia - mówi:

    Ojej jak wspaniale, gratuluje odwagi i cudownych przezyc 🤗💛☀️

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      Dziękuję😘

  9. odpowiedz
    Malvina - mówi:

    Bardzo ciekawa historia i zdjęcia, dziękujemy <3 Ale jesteś dzielna i odważna Ines 🙂 Życzę, aby to był tylko początek wspaniałości i kanały przypływu otworzyły się jak właścicielowi Pehna Longa 🙂

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      Dziękuję,❤️🤗

  10. odpowiedz
    mamasita - mówi:

    💕

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      ❤️

  11. odpowiedz
    Justyna - mówi:

    Bardzo pięknie 😍 Gratulacje Ines 🙂

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      ❤️

  12. odpowiedz
    Gaja_Tara - mówi:

    Kochana Ines,
    bardzo dziękuję, że wszystko spisałaś, podzieliłaś się i okrasiłaś opowieść pięknymi zdjęciami! Sama planuję wybrać się w tamte okolice. Dzięki Twoim i Marii zdjęciom czuję się jeszcze bardziej zachęcona i może w końcu zacznę konkretnie działać (marzy mi się wyprawa pozwalająca odwiedzić jednocześnie również Maderę i Porto Santo, zobaczymy jak wyjdzie).
    Życzę Ci cudownych podróży w zgodzie z marzeniami serca i duszy, ze spełnieniem również dla ciała

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      Dziękuję bardzo ❤️

  13. odpowiedz
    oazanaturynowabasn - mówi:

    Namaste Moja Ukochana Mario 👼 Serce wypełnia radość niezmierna, wędrując w magicznych miejscach, gromadząc przeżycia do pełna potrzeb i spełnienia.

    • odpowiedz
      Katharine - mówi:

      Zazdroszczę ❤
      Zdjęcia przepiękne.
      Ja usłyszałam głos, aby również tam pojechać pod ten krzyż z synem…:)Ale przykro mi że jestem tak zablokowana(materialnie ) choc w sumie staram się nie martwić mam (minusy na koncie )…I 4 zł do 10 🙂 Ale może to jakaś próba wyższa czy ufam siła wyższym A ufam.Wierzę,że wszystko będzie dobrze :))))

      • odpowiedz
        I. :) - mówi:

        Dziękuję ❤️

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      ❤️

  14. odpowiedz
    Abigail - mówi:

    Wspaniale 👍👏👍Gratulacje dla Ines. Wszechświat zawsze wynagradza gdy działamy mimo strachu w zgodzie z pragnieniem serca
    ❤❤❤

    • odpowiedz
      I. :) - mówi:

      Dziękuję ❤️

Zostaw komentarz

%d bloggers like this: