Tak minęła ciężka zima i w powietrzu dał się odczuć niezwykły aromat wiosny. Wszystko dookoła budziło się z długiego, śniegowego snu. Rozkwitały pączki, a soczysta zieleń i białe różyczki zawilców powoli wypełniały łąki dookoła twierdzy. Ptaki szalały w zaroślach, a wszędzie roje owadów nuciły ową niezwykłą melodię narodzin i nowego...

Słońce nieśmiało wręcz wkradało się do kaplicy i cienkimi smużkami oświetlało figurę Matki Boskiej. Przełożona klasztoru karmelitanek w Sesex w zamyśleniu układała na ołtarzu świeże kwiaty, gdy Mariam wolniutko i bezszelestnie zbliżyła się do niej. Klękając w pośpiechu, zrobiła znak krzyża na piersi i spojrzała z przejęciem na matkę przełożoną....

Mariam z lekkością pokonała schody i szybkim krokiem podążyła w kierunku pracowni zielarskiej, mijając misternie rzeźbione arkady o niezwykłych kamiennych wzorach. W pamięci znów odżyły jej pierwsze dni pobytu w Mrocznych Górach, gdy zupełnie niespodziewanie, spędziła dokładnie tutaj ładnych kilka godzin, zatracona w pełnej fascynacji sztuką rzeźbiarską. Tak, to było...

W spokoju, wręcz idyllicznie, minęły pierwsze dwa miesiące pobytu Mariam Salise w Mrocznych Górach. Dziewczyna miała wrażenie, że poznała już nie tylko prawie wszystkie tajemne przejścia w starych murach twierdzy, większość uroczych zakątków magicznych ogrodów, jak nie z tego świata, ale do tego zaprzyjaźniła się z wieloma mieszkańcami zamczyska. Jej...

Nowe obowiązki spadły na Keta jak grom z jasnego nieba, jednak wbrew oczekiwaniom księżnej radził sobie lepiej, niż mogła przypuszczać. Rycerze od razu zaakceptowali nowego dowód- cę, nawet nie śmiąc sprzeciwić się jej woli, a młody hrabia de Revelion w ciągu kilku godzin przeorganizował najbliższą eskortę według własnych zasad. Zanim...

Przesunięcie ciężkiej adamaszkowej zasłony oraz smuga mocnego światła gwałtownie przerwały ciszę i rozświetliły ciemność komnaty. Hrabia de Revelion mruknął z niechęcią, przekrę- cając się na bok i zasłaniając głowę atłasową pościelą, rzucił  z niezadowoleniem: – Lili, zwariowałaś, która to godzina? W odpowiedzi usłyszał ponowne szurnięcie tkaniny i teraz cały pokój...

Mariam otworzyła oczy. Słońce pięknym i ciepłym blaskiem zalewało całą komnatę, było już około piątej po południu, więc niedługo mogła oczekiwać księcia. Jak przez mgłę pamiętała, że śniły się jej czasy uwięzienia w Erx i już na samo wspomnienie przeżytego wówczas koszmaru poczuła na całym ciele zimny dreszcz. Te pierwsze...

Słońce powoli chyliło się ku zachodowi, barwiąc horyzont odcieniami fioletu. Jakże pięknie wyglądała teraz cała ta magiczna okolica w świetle jego ostatnich złotych promieni, które długimi smugami przedzierały się przez ołowiane chmury, delikatnie smagając dojrzałe kłosy zbóż, falujące spokojnie w transie wieczornego tańca. Coś niezwykłego wypełniało powietrze, wibrowało wokół, tajemniczo...