To dziś: ostatnia 12 Brama i zakończenie cyklu 12 Magicznych Nocy. Co oznacza 13 karteczka i “życzenie”, które na niej zostaje.
Dzień Dobry 
Dziś odbywa się ostatnia ceremonia z cyklu 12 Magicznych Nocy.
To moment zamknięcia.
To chwila, w której cały ten czas zbiera się w jeden punkt.
Przez ostatnie dni wiele osób coś poczuło.
Zmęczenie. Poruszenie. Potrzebę zmiany.
Czasem bez słów. Czasem bez planu.
Dziś ten proces dochodzi do finału.
To ostatnia noc, w której można świadomie wejść w ten cykl
i zabrać z niego to, co najważniejsze:
kierunek na kolejny etap życia.
Ta ceremonia jest jak ostatnie światło zapalone przed drogą.
Wystarczy stanąć w nim na chwilę
i pozwolić, żeby pokazało, dokąd prowadzi Twoja ścieżka.
Dwunasta Brama – Wyższy Cel i Horyzont Duszy
https://www.mariabucardi.pl/
CO OZNACZA TRZYNASTA KARTECZKA
Po Dwunastej Bramie zostaje Trzynasta Karteczka.
To moment, w którym człowiek przestaje coś planować
a zaczyna żyć tym, co naprawdę jego.
Dla osób, które pracowały z karteczkami,
Trzynasta pokazuje jedną rzecz:
co zostaje jako prawda, gdy wszystko inne opada.
Dla osób, które nie pracowały z karteczkami,
dzisiejsza ceremonia prowadzi dokładnie w to samo miejsce.
Miejsce wewnętrznej decyzji.
Miejsce klarowności.
Miejsce, w którym życie zaczyna układać się w jednym kierunku.
Dlatego właśnie ta ostatnia noc ma największą wagę.
Ona zbiera cały proces w jedno doświadczenie.
Z PERSPEKTYWY ALCHEMII
Dla mnie Dwunasta Brama jest momentem,
w którym energia przestaje krążyć
a zaczyna płynąć linią.
Czuję skupienie.
Czuję spójność.
Czuję oś, wokół której porządkuje się rzeczywistość.
Ogień wnosi klarowność widzenia.
Woda wnosi głębię odczuwania.
Powstaje jedno pole świadomości.
W tym miejscu sens przestaje być myślą.
Staje się doświadczeniem.
Staje się ciałem drogi.
Trzynasta działa jak pieczęć.
Zakotwicza wybór w codzienności.
Ustawia ruch świata wokół wewnętrznej prawdy.
Dla mnie ta Brama otwiera horyzont duszy.
Horyzont, który prowadzi krokiem pewnym.
Horyzont, który porządkuje życie bez wysiłku.
W tym punkcie decyzja żyje.
Droga oddycha.
A rzeczywistość odpowiada spójnością.
Z czułością
Maria Bucardi